رانندگان روحانی

رانندگان روحانی

حدودا تا شصت سال پیش، کسانی که وضع مالی مناسبی داشتند، از چهارپایان به عنوان وسیله شخصی حمل و نقل استفاده می کردند. تقریبا، در دهه قبل از انقلاب اسلامی ایران، استفاده از اتومبیل و موتور سیکلت، به عنوان وسیله شخصی رایج شد، ولی باز تعداد کمی از مردم، دارای وسیله حمل و نقل  شخصی بودند.

اما در دو دهه گذشته، استفاده از اتومبیل یا به تعبیر امروزی آن، "ماشین و موتور" فراگیر شده است. و به طبع فراگیری آن، روحانیون نیز مانند مردم دیگر، از این وسایل شخصی استفاده می کنند؛ هر چند که در گذشته نه چندان دور، استفاده از موتور سیکلت، بین روحانیون رایج نبود و  استفاده از آن قبح عرفی داشت،  اما اکنون حداقل در شهر قم، موتور سواران و  اتومببیل سواران روحانی بسیار زیادند.

 روحانیون، در گذشته و قبل از شیوع استفاده از ماشین، شاید به ندرت در معرض خلاف شرع علنی و عمومی قرار داشتند، چرا که عناوین مجرمانه، همانگونه که برای دیگران جنبه فردی و پنهان داشت، برای ایشان نیز اینگونه بود. یعنی مثلا اگر روحانی ای مرتکب گناهی می شد تنها خودش بر آن واقف بود یا حد اکثر افراد قلیلی از مردم خبردار می شدند.

اکنون و در دوران امروزی، از آنجایی که طبق احکام حکومتی، رعایت نکردن مقررات و قانونی عمومی، مثل مقررات راهنمایی و رانندگی، خلاف شرع و گناه محسوب می شود. همه و مخصوصا مومنین باید خیلی به رعایت این موضوع توجه داشته باشند. مخصوصا  روحانیون محترم ، که اگر روحانیون توجه کافی و تقید لازم را نسبت به رعایت مقررات حکومتی مثل مقررات راهنمایی و رانندگی نداشته باشند یا بنا بر برخی مبانی فقهی خاص، خود را ملزم به آن ندانند، این عملکرد و رفتارشان در جامعه، جنبه خلاف شرع عمومی پیدا می کند.

اگر در قم رفت و آمد داشته باشید ، خواهید دید که بسیاری از معممین سوار بر ماشین و موتور هستند.  رفتار و اعمال آنها در حین رانندگی، در تیررس نگاه عمومی مردم قرار دارد؛  و این توجه و حساسیت، باعث شده تا  هر حرکتی از آنها موجب ایجاد سلب اعتماد و  اعتقاد اسلامی در مردم شود. وقتی راننده ای  روحانی، "ورود ممنوع" رود؛ و یا از "چراغ قرمز" رد شود و یا دیگر مقررات راهنمایی و رانندگی را رعایت نکند، چون برای مردم در منابر و دیگر تریبونهای عمومی، تشریح و توضیح داده شده است که "خلاف مقررات راهنمایی و رانندگی، خلاف شرع است"؛  این گناه شخصی راننده روحانی، جنبه عمومی پیدا می کند و دیگر یک گناه شخصی و پس پستو نیست؛ بلکه ترویج عمومی گناه است و بر تمامی افرادی که ناظر بر حرکات و رفتار او هستند تاثیر گذار است و می­تواند اعتقادات مذهبی مردم، را تغییر دهد و یا سست نماید .

اگر خدای نکرده، راننده روحانی در طول روز، مقید به رعایت مقررات اجتماعی نباشد و مثلا در خیابان یک طرفه در جهت عکس خیابان حرکت کند، این رفتار او ، همراه انجام "گناه ممتد و علنی" است؛ یعنی در طول مسیر حرکت او ، در هر لحظه، صدها نفر شاهد خلاف شرع او  می باشند . و این "گناه ممتد" او، که از ابتدای خیابان شروع شده و تا پایان خیابان یک طرفه ادامه پیدا می کند، می تواند اعتماد عمومی و تقید به عقائد اسلامی و قبح ارتکاب گناه  را در بین مردم از بین ببرد.

این نوشته، در صدد امر به معروف است چرا که بسیاری از مردم نمی توانند، بین "اسلام " و "روحانی مسلمان" تفکیک قایل شوند و هر حرکتی از "روحانی مسلمان"، می تواند موجب سست شدن "اسلام " مردم گردد .

بنابراین، بسیار مناسب است که روحانیان محترم،  اگر توانایی رانندگی مناسب ندارند و یا معتقد به رعایت مقررات راهنمایی و رانندگی نیستند، و توجه لازم و کافی به آن ندارند و یا نمی توانند داشته باشند، از رانندگی بپرهیزند . چرا که اجتماع کنونی مظهر نگاه تیزبین مردم است.  رانندگی افراد، معمولا ساعات زیادی را در بر می گیرد و ممکن است چند ساعت رانندگی نا مناسب، در دید هزاران نفر واقع شود .

و مهم تر از همه، رانندگی رانندگان شخصیتهای مذهبی است، بسیار دیده شده که شخصیتهای روحانی و مذهبی، به واسطه جایگاه اجتماعی و دینی که دارند، دارای محافظین و رانندگانی  می باشند، محافظین و رانندگان آنها، از این فرصت سوء استفاده کرده و از بسیاری قوانین راهنمایی و رانندگی، عدول می کنند. و به سبب پیگرد نشدنشان، این رفتار را به راحتی و با آرامش کامل انجام می دهند.  مثلا از جمله خلافهای مکرر آنها، پارک دوبله است . وقتی فلان شخصیت، علاقمند است به ختم مرحومی در مسجدی یا محلی شرکت کند، بسیار دیده شده است که چندین ماشین دوبله در خیابان شلوغ جلوی مسجد، پارک دوبله شده است و ساعتی وضع آن خیابان برهم می خورد؛ چرا که محافظین و رانندگان این شخصیت، علاقمندند ساعتی، مستقیم و درست مقابل و جلوی درب مسجد بایستند. یا بسیار دیده شده که برخی مسئولین نیمه مهم،  وقتی به دیدار برخی مراجع قم  می آیند، ساعتها کوچه محل بسته می شود و حمل و نقل عمومی در آن منطقه بر هم می خورد.

البته کسی منکر موارد استثنا نیست، اما در بسیاری از موارد، اگر محافظین و رانندگان غرور کاذب نداشته باشند، به راحتی می­توانند وضعیت عبور و مرور را به بهترین وجه ممکن مدیریت نمایند. شاید این نکات به نظر برخی، جزیی بیاید؛ اما آنچه باعث گرایش مردم به نظام و اسلام می شود، نوع رفتار شخصیتها و روحانیون است؛ که تا چه حد، خود مقید به احترام مردم و قانون و احکام اسلامی هستند .

 

/ 0 نظر / 42 بازدید